باطله های روزانه

راستـش نه حالی برای ساخـتن آینـده ام دارم نه حـالـی برای دُرُسـت کردن گُذشـته و ایـن حال بـه شِدت حالـم را ناسازـگار میسـازد راسـتش حال خـوشی ندارم مَـن به رَهـگُذران میخنـدم تنها صدای باران و فنجان تلخم حالم را میفـهمند من در زیر باران میخـندم میخـندم به این روزگار بیـرحم به آدم های رهـگُذر مَـن به رَهـگُذران میخنـدم میخـندم اما راسـتش این خنده های عـصبی درد معـده ام را تشـدید میکنند و مـرا وا میدارند تنـها گوش جان بسـپرم به صدای پـای باران مَـن به رَهـگُذران میخنـدم و ای کـاش کَـسی اَز رهـگُذر...

ادامه مطلب